Jodie Foster

Alicia Christian 'Jodie' Foster (geboren op 19 november 1962) is een Amerikaanse actrice en filmmaker. Ze ontving talrijke onderscheidingen, waaronder twee Academy Awards, drie BAFTA Awards, drie Golden Globes Awards en een Screen Actors Guild Award. Voor haar werk als producent en regisseur is ze genomineerd voor een Primetime Emmy Award. Ze heeft ook talrijke onderscheidingen ontvangen, zoals de Golden Globe Cecil B. DeMille Award in 2013, werd opgenomen in de Hollywood Walk of Fame in 2016 en ontving in 2021 de Erepalme d'Or van het filmfestival van Cannes.

Foster begon haar professionele carrière als kindermodel en later als tienidol in diverse Disneyfilms, waaronder Napoleon and Samantha (1972), Freaky Friday (1976) en Candleshoe (1977). Ze speelde in Martin Scorsese's komedie-drama Alice Doesn't Live Here Anymore (1974) en herenigde zich met hem in Taxi Driver (1976) in een rol waarvoor ze een Academy Award voor Beste Vrouwelijke Bijrol ontving. Andere vroege films zijn onder meer Tom Sawyer (1973), Bugsy Malone (1976), The Little Girl Who Lives Down the Lane (1976), Carny (1980) en Foxes (1980).

Na haar studie aan Yale University maakte Foster de overstap naar volwassen hoofdrollen en won twee Academy Awards voor haar rol als verkrachtingsslachtoffer in The Accused (1988) en Clarice Starling in The Silence of the Lambs (1991). Ze kreeg ook een nominatie voor Nell (1994). Haar andere opmerkelijke films zijn onder meer Sommersby (1993), Maverick (1994), Contact (1997), Anna and the King (1999), Panic Room (2002), Flightplan (2005), Inside Man (2006), The Brave One (2007), Nim's Island (2008), Carnage (2011), Elysium (2013), Hotel Artemis (2018) en The Mauritanian (2021).

Ze maakte haar regiedebuut als film met Little Man Tate (1991) en heeft sindsdien films geregisseerd zoals Home for the Holidays (1995), The Beaver (2011) en Money Monster (2016). In 1992 richtte ze haar eigen productiebedrijf op, Egg Pictures. Ze won twee Primetime Emmy Awards voor de productie van The Baby Dance (1999) en het regisseren van de Orange Is the New Black-aflevering "Lesbian Request Denied" in 2014. Ze heeft ook afleveringen geregisseerd voor Tales from the Darkside, House of Cards, Black Mirror en Tales from the Loop.

Fosters seksuele geaardheid werd in 1991 onderwerp van publieke discussie toen publicaties zoals OutWeek en The Village Voice, die protesteerden tegen de vermeende homofobie en transfobie in The Silence of the Lambs, beweerden dat ze lesbisch was. In 2007 erkende ze publiekelijk haar 14-jarige relatie met Cydney Bernard in een toespraak tijdens het ontbijt "Women in Entertainment" van The Hollywood Reporter ter ere van haar. In 2013 sprak ze haar beslissing om uit de kast te komen in een toespraak na het ontvangen van de Cecil B. DeMille Award tijdens de 70e Golden Globe Awards, wat ertoe leidde dat veel nieuwsmedia haar als homo bestempelden. Sommige bronnen merkten op dat ze de woorden "homo" of "lesbisch" niet gebruikte in haar toespraak.